ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
บ้านผัวเก่าขนทองมาจำนำ ไม่รู้ว่าโรงรับจำนำเป็นของฉัน

บทที่ 32

เฮียตงเก็บไว้

กล่องไม้สักฝาเลื่อนใบหนึ่งวางลงบนโต๊ะกินข้าวบ้านหงส์ ห้าทุ่มสิบนาที

ผิวไม้ดำมันเพราะมือคนจับมาสามสิบปี มุมกล่องสึกจนกลม

“ผมเก็บไว้เองครับเจ๊” เฮียตงว่า

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย นางสาวใบเสร็จ · เรื่องสมมติ