บทที่ 21
บ้านที่เหลือคนเดียว
โซ่คล้องประตูรั้วบ้านใหญ่ห้อยอยู่หลวม ๆ แม่กุญแจอ้าปากค้างอยู่ที่ปลายโซ่ ไม่มีใครล็อก
ทั้งบ้านมืด เหลือไฟดวงเดียวที่ห้องกินข้าว
หงส์ยืนอยู่หน้ารั้ว ปิ่นโตสามชั้นในมือยังอุ่นอยู่
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย นางสาวใบเสร็จ · เรื่องสมมติ