ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่บ้านโรงแรมรับจ้างเป็นแฟนปลอม ในบ้านของตระกูลที่ขโมยโรงแรมไปจากแม่ฉันนักแสดงดิจิทัล

แม่บ้านโรงแรมรับจ้างเป็นแฟนปลอม ในบ้านของตระกูลที่ขโมยโรงแรมไปจากแม่ฉัน

เร็ว ๆ นี้ผู้หญิงแฟนปลอม / ทายาทลับ58 ตอนแนวตั้ง 9:16นักแสดงดิจิทัล

ส้มโอ แม่บ้านโรงแรมวัย 27 รับจ้างเป็นแฟนปลอมของกรณ์ ลูกชายนอกคอกของเจ้าของโรงแรม ไปกินข้าวกับครอบครัวเขาทุกสัปดาห์จนกว่าจะเปิดพินัยกรรมย่า ไม่มีใครรู้ว่าโรงแรมนี้เคยเป็นของแม่เธอ และเธอเก็บหุ้นต้นฉบับไว้ใต้เตียง

อ่านนิยายบทที่ 1สารบัญนิยาย

ฟรี อ่านได้เลยบนเว็บ · วิดีโอ: เร็ว ๆ นี้

อยากดูเรื่องนี้? กดติดตามเพจ แล้วเราจะแจ้งเมื่อเริ่มฉาย

แชร์ให้เพื่อน: Facebook LINE X

เรื่องย่อรายตอน

58 ตอน · ตอนฟรี 1–9
  1. 1

    EP1 · แฟนปลอมราคาห้าหมื่น

    ฟรีเร็ว ๆ นี้

    ห้องสวีทชั้น 32 ปึกเงินห้าหมื่นถูกวางลงบนกองผ้าปูเตียงใช้แล้วบนรถเข็นแม่บ้าน กรณ์ในชุดคลุมอาบน้ำผมเปียก “มื้อเย็นกับครอบครัวผมคืนนี้ ทำตัวเป็นแฟนผม” · ส้มโอไม่มองเงิน เธอมองรูปวาดสีน้ำมันผู้หญิงชุดไทยสีฟ้าบนผนังที่หน้าเหมือนแม่ทุกกระเบียดนิ้ว · กรณ์อธิบาย ดินเนอร์ทุกวันพฤหัส หกสิบวันจนทนายเปิดพินัยกรรมย่า ส้มโอรับเงินพร้อมเงื่อนไข “ห้ามแตะตัวหนูโดยไม่บอกก่อน ห้ามบอกใครว่าหนูทำงานที่นี่ แล้วก็ห้ามดึงผ้าปูเตียงหนูออกอีก”

    ⚡ จบค้าง: ซูมป้ายทองเหลืองใต้กรอบ “คุณรัตนาวดี ผู้ก่อตั้งโรงแรม” ตัดไปห้องเช่าแคบ รูปถ่ายผู้หญิงคนเดียวกันขอบไหม้วางข้างหมอน และกล่องเหล็กใต้เตียง

  2. 2

    EP2 · หาง ร ที่ตั้งตรง

    ฟรีเร็ว ๆ นี้

    ห้องล็อกเกอร์ใต้ดิน ไฟนีออนกะพริบ ส้มโอเปิดล็อกเกอร์ 117 หยิบมือถือจอร้าว เปิดรูปหนังสือโอนหุ้นที่แอบถ่ายจากห้องเอกสาร ผู้โอน นางรัตนาวดี ผู้รับโอน นางวรรณา · ลายเซ็นสวยเกินไป แม่ถนัดซ้าย หาง ร ต้องเอียงขวาเหมือนต้นข้าวโดนลม แต่ในเอกสารตั้งตรงทุกตัว · เสียงแม่บนเตียงโรงพยาบาลก้องในหัว “ลายเซ็นนั้นไม่ใช่ของแม่นะลูก แม่ไม่เคยเซ็น แต่ไม่มีใครเชื่อแม่”

    ⚡ จบค้าง: หน้าห้องอาหารชั้น 29 ส้มโอในเดรสไหมสีน้ำเงินกรมท่า กรณ์ยื่นแขนให้ “ขอแตะได้ไหมครับ” เธอเผลอยิ้มแล้วคล้องแขน ประตูเปิด ป้าวรรณานั่งหัวโต๊ะ

  3. 3

    EP3 · ✋ แก้วน้ำฉันว่าง

    ฟรีเร็ว ๆ นี้

    ป้าวรรณาถามไม่มองหน้า “นามสกุลอะไร พ่อแม่ทำอะไร” มาดาในชุดชมพูหัวเราะคิก “งานบริการแบบไหนคะ นวดเหรอ” ส้มโอยิ้ม “แบบที่ทำให้คนอื่นนอนหลับสบายค่ะ คุณก็คงเคยได้รับบริการจากคนแบบหนู แค่ไม่เคยสังเกตหน้า” · ป้าวรรณามองมือหยาบของเธอ “แก้วน้ำฉันว่าง” กรณ์ห้าม ส้มโอดึงมือออกเบา ๆ · เธอรินน้ำจากเหยือกเจียระไนหยุดที่สามในสี่แก้ว เช็ดปากเหยือก หมุนข้อมือ ไม่ถึงสามวินาที ไม่มีหยดกระเซ็น

    ⚡ จบค้าง: ป้าวรรณามองหน้าเธอจริง ๆ ครั้งแรก “เราเคยเจอกันที่ไหน” ส้มโอวางเหยือก “ที่นี่แหละค่ะ โรงแรมนี้ค่ะ”

  4. 4

    EP4 · รัตนา

    ฟรีเร็ว ๆ นี้

    ประตูเปิด พยาบาลแพรเข็นคุณย่าบุษบาเข้ามา ผมขาวติดกิ๊บมุก ผ้าคลุมไหล่สีครีม ทั้งโต๊ะลุกยืน · ดวงตาเลื่อนลอยกวาดผ่านทุกคนแล้วหยุดที่ส้มโอ มือเหี่ยวยกขึ้นสั่น ๆ “รัตนา ลูกกลับมาแล้วเหรอ” เหยือกน้ำในมือส้มโอสั่นเป็นครั้งแรกในรอบสองปี · แหวนหยกของป้าวรรณากระทบขอบโต๊ะดังกริ๊ก กรณ์รีบกลบ “คุณย่าจำคนผิดครับ”

    ⚡ จบค้าง: หลังดินเนอร์ ป้าวรรณาสั่งเลขาฯ ในทางเดิน “หาประวัติผู้หญิงคนนั้นมาให้ฉัน ก่อนพฤหัสหน้า”

  5. 5

    EP5 · แม่บ้านหมายเลข 117

    ฟรีเร็ว ๆ นี้

    เช้าวันรุ่งขึ้น ส้มโอกลับมาในเครื่องแบบเทาคอปกขาว เข็นรถผ้าผ่านล็อบบี้ก้มหน้า · ในห้อง HR เลขาฯ วางแฟ้มพนักงานบนโต๊ะป้าวรรณา รูปติดบัตร ส้มโอ ศรีสุข แม่บ้านหมายเลข 117 ป้าวรรณาหัวเราะเย็น “หลานฉันพาแม่บ้านของฉันมานั่งโต๊ะฉัน” · เธอไม่เห็นนามสกุลรัตนาวดี เพราะส้มโอใช้นามสกุลพ่อ

    ⚡ จบค้าง: วิทยุพี่นวลดังลั่น “117 ย้ายไปกะดึกห้องซักรีดตั้งแต่คืนนี้ คำสั่งคุณวรรณา”

  6. 6

    EP6 · ✋ คนพับผ้ากะดึก

    ฟรีเร็ว ๆ นี้

    ตีสอง ห้องซักรีดไอน้ำลอย ส้มโอพับผ้าเช็ดตัวทีละผืน กรณ์ลงมาหา “ป้ารู้แล้ว เลิกสัญญาเถอะ ผมไม่อยากให้คุณโดนไล่ออก” ส้มโอไม่เงยหน้า “หนูรับเงินแล้ว หนูทำงานจบค่ะ” · เลขาฯ ป้าวรรณาลงมายื่นใบลาออกที่พิมพ์ไว้ให้เซ็น ส้มโอวางผ้าแล้วชี้ระเบียบพนักงานบนบอร์ด “ย้ายกะต้องมีเหตุผลเป็นลายลักษณ์อักษรค่ะ ส่วนลาออก หนูยังไม่อยากออก” เลขาฯ เก็บกระดาษกลับไปเงียบ ๆ

    ⚡ จบค้าง: พี่นวลยื่นกุญแจพวงใหญ่อย่างหงุดหงิด “ไม่ชอบซักรีดใช่ไหม งั้นไปเคลียร์ห้องเอกสารใต้ดิน” ส้มโอกำกุญแจ ที่ที่เธออยากเข้ามาตลอด

  7. 7

    EP7 · สมุดแขกยี่สิบปีก่อน

    ฟรีเร็ว ๆ นี้

    ห้องเอกสารใต้ดิน ฝุ่นลอยในแสงไฟฉาย ส้มโอเปิดตู้ที่ถ่ายรูปหนังสือโอนหุ้นไว้ แฟ้มนั้นว่างเปล่า มีคนเอาไปแล้ว · แต่เธอเจอสมุดลงทะเบียนห้องพักปีเดียวกัน ห้อง 909 ผู้เข้าพักประจำ “คุณรัตนาวดี และบุตรสาว” ลายมือคุณย่า · เธอแตะชื่อตัวเองที่ถูกเขียนเป็นคำว่า “บุตรสาว”

    ⚡ จบค้าง: เสียงฝีเท้า แสงไฟฉายส่องหน้าเธอ กรณ์ยืนที่ประตู “คุณหาอะไรอยู่ ส้มโอ”

  8. 8

    EP8 · ✋ ดินเนอร์ที่สอง

    ฟรีเร็ว ๆ นี้

    ส้มโออ้างว่ามาหารูปเก่าของกรณ์ เขาไม่เชื่อแต่ไม่ถาม · พฤหัสที่สอง ป้าวรรณาเชิญผู้จัดการ HR มานั่งโต๊ะเพื่อแฉ แต่ส้มโอเปิดก่อน “หนูชื่อส้มโอ แม่บ้านหมายเลข 117 ของโรงแรมนี้ค่ะ ผ้าปูเตียงคุณมาดาเมื่อคืนหนูเป็นคนปู” · กรณ์จับมือเธอวางบนโต๊ะหลังถามด้วยสายตา “ผมเลือกคนที่ทำงานหนักที่สุดในตึกนี้ครับป้า” คุณประเสริฐกระแอม มาดาหน้าแดง

    ⚡ จบค้าง: ประตูเปิด คุณย่าบนรถเข็น มือกำกุญแจทองเหลืองเก่าดอกหนึ่ง สายตามองหาใครบางคน

  9. 9

    EP9 · ห้องนี้ของแม่หนู

    ฟรีเร็ว ๆ นี้

    คุณย่าให้พยาบาลเข็นตรงไปหาส้มโอ จับมือเธอแน่น “รัตนา” แล้ววางกุญแจทองเหลืองป้าย 909 ลงในฝ่ามือ “ห้องนี้ของแม่หนูนะ” · ทั้งโต๊ะเงียบ ป้าวรรณาวางช้อนลงช้า ๆ กรณ์มองกุญแจ ห้องที่โรงแรมไม่เคยเปิดขายมายี่สิบปี · ส้มโอกำกุญแจ ยิ้มให้คุณย่าเหมือนลูกยิ้มให้แม่

    ⚡ จบค้าง: ทางเดินหน้าลิฟต์ ป้าวรรณาขวางหน้าส้มโอ เสียงเบาเย็นเฉียบ “แม่ของเธอ ชื่ออะไร”

  10. 10

    EP10 · ✋ กุญแจที่ย่าให้

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ส้มโอตอบ “แม่หนูเสียแล้วค่ะ” แล้วเดินผ่าน · เช้ารุ่งขึ้นเลขาฯ ป้าวรรณามาทวงกุญแจที่ห้องล็อกเกอร์ ส้มโอยิ้ม “กุญแจนี้คุณย่าให้หนูต่อหน้าคุณวรรณา ถ้าจะเอาคืน ให้คุณย่าขอเองค่ะ” · กรณ์บุกมาที่ห้องผ้า “ย่าไม่เคยให้กุญแจห้องนั้นกับใคร แม้แต่ป้า” ส้มโอหยิบรูปถ่ายขอบไหม้ออกจากกระเป๋าเสื้อ

    ⚡ จบค้าง: รูปถ่ายผู้หญิงในชุดไทยสีฟ้า ส้มโอพูดเป็นครั้งแรก “แม่หนูชื่อรัตนาวดีค่ะ” กรณ์นึกถึงรูปวาดบนผนังห้องสวีท แล้วมองหน้าเธอ “คุณมาที่โรงแรมนี้เพื่ออะไร”

  11. 11

    EP11 · สิ่งที่ป้าคุณเอาไป

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ส้มโอเปิดรูปหนังสือโอนหุ้นในมือถือจอร้าว ซูมหาง ร “แม่ถนัดซ้ายค่ะ ลายเซ็นนี้ไม่ใช่ของแม่ โรงแรมนี้ป้าคุณเอาไปจากแม่ฉัน” · กรณ์เจ็บ “คุณรับเงินผมเพราะอยากเข้าบ้านผม” ส้มโอ “หนูรับเพราะคุณเสนอเองค่ะ และหนูไม่เคยโกหกคุณสักคำ แค่ยังไม่ได้บอก” · เขาเดินออกไปโดยไม่พูดอะไร

    ⚡ จบค้าง: ห้องกล้องวงจรปิด ป้าวรรณาดูภาพส้มโอแตะประตู 909 เมื่อเดือนก่อน “เปลี่ยนกุญแจห้อง 909 คืนนี้”

  12. 12

    EP12 · หุ้นส่วนของแฟนปลอม

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ตีหนึ่ง ส้มโอแอบมาที่ชั้น 9 เสียบกุญแจทองเหลือง ไขไม่ได้ ตัวล็อกใหม่เงาวับ · กรณ์ยืนอยู่ปลายทางเดิน “ผมคิดมาทั้งคืน ถ้าป้าผิด ผมจะช่วยคุณหาความจริง” เขายื่นมือ “สัญญาใหม่ หุ้นส่วน ไม่ใช่ลูกจ้าง” · ส้มโอจับมือเขา “แต่ถ้าแม่ฉันเซ็นจริง” “คุณต้องเลิก” “ตกลงค่ะ”

    ⚡ จบค้าง: ส้มโอสังเกตกล่องเครื่องมือช่างกุญแจทิ้งไว้ข้างลิฟต์ ในกล่องคือไส้กุญแจเก่าของห้อง 909 ติดป้ายส่งห้องเก็บของ

  13. 13

    EP13 · ✋ ไส้กุญแจที่หายไป

    🔒เร็ว ๆ นี้

    เช้า ไส้กุญแจเก่าหายจากห้องเก็บของ เลขาฯ ป้าวรรณาชี้ส้มโอต่อหน้าพี่นวล “แม่บ้าน 117 ขึ้นไปชั้น 9 เมื่อคืน” · ส้มโอเปิดสมุดเบิกของที่แม่บ้านทุกคนต้องเซ็น “ไส้กุญแจถูกเบิกออกตอนตีสองครึ่งค่ะ ลายเซ็นคนเบิกคือคุณ” เลขาฯ หน้าซีด พี่นวลมองส้มโอนานกว่าปกติ

    ⚡ จบค้าง: มือถือกรณ์ดัง มาดาโทรมา “พ่อฉันอยากเจอแฟนคุณ เป็นการส่วนตัว”

  14. 14

    EP14 · เช็คหนึ่งล้าน

    🔒เร็ว ๆ นี้

    เลานจ์ชั้นล่าง คุณประเสริฐเลื่อนเช็คหนึ่งล้านมาตรงหน้าส้มโอ “เลิกกับกรณ์ แล้วไปจากโรงแรมนี้” · ส้มโอหยิบเช็คขึ้นมาดูนาน แล้วแอบถ่ายรูปลายเซ็นบนเช็คก่อนวางคืน “หนูไม่ได้มาขายอะไรค่ะ” · ในห้องผ้า เธอวางรูปลายเซ็นบนเช็คเทียบกับรูปหนังสือโอนหุ้น

    ⚡ จบค้าง: ซูมช่องพยานในหนังสือโอนหุ้นยี่สิบปีก่อน ลายเซ็นเดียวกันทุกเส้น “พยาน นายประเสริฐ”

  15. 15

    EP15 · ✋ คุณลุงเคยรู้จักแม่หนูไหมคะ

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ส้มโอบอกกรณ์ ว่าที่พ่อตาที่ป้าเลือกให้เขาคือพยานในเอกสารปลอม กรณ์นิ่ง · พฤหัสที่สาม ส้มโอรินไวน์ให้คุณประเสริฐเองอย่างสุภาพ “คุณลุงเคยรู้จักคุณรัตนาวดีไหมคะ ผู้ก่อตั้งโรงแรมนี้” · ไวน์หกเปื้อนสูทสีเบจ ป้าวรรณาวางแก้วแรงจนก้านแก้วสั่น

    ⚡ จบค้าง: ลานจอดรถชั้นใต้ดิน ป้าวรรณากระซิบคุณประเสริฐ “ถ้าเด็กนั่นรู้ เราสองคนจบ” โดยไม่รู้ว่าน้องเปิ้ลยืนอยู่หลังเสา

  16. 16

    EP16 · เพลงกล่อมของแม่

    🔒เร็ว ๆ นี้

    พยาบาลแพรให้ส้มโอเข้าห้องคุณย่าตอนเปลี่ยนผ้าปู คุณย่าจับมือเธอ ช่วงสั้น ๆ ที่ตาใสขึ้น “รัตนาไม่เคยเซ็น แม่รู้” แล้วก็เลือนกลับไป · แพรเตือนเบา ๆ ว่าหมอระบุคุณย่าไม่มีความสามารถให้การแล้ว คำพูดนี้ใช้ในศาลไม่ได้ · คุณย่าฮัมเพลงกล่อมเด็กที่แม่ส้มโอเคยร้องทุกคืน ส้มโอน้ำตาไหลทั้งที่มือยังพับมุมผ้า

    ⚡ จบค้าง: เงาที่ประตู ป้าวรรณายืนดูอยู่นานแค่ไหนไม่มีใครรู้

  17. 17

    EP17 · ✋ มาตรฐานห้าดาว

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ป้าวรรณาสั่งห้ามส้มโอขึ้นชั้นคุณย่า ส้มโอตอบนิ่ง “คุณย่าเป็นแขกที่พักในโรงแรม แม่บ้านประจำชั้นต้องเข้าห้องวันละสองครั้งตามมาตรฐานค่ะ คุณจะให้แขกนอนเตียงไม่สะอาดเพื่อกันหนูเหรอคะ” · พี่นวลที่ยืนอยู่ด้วยพูดขึ้นเป็นครั้งแรก “มาตรฐานคือมาตรฐานค่ะคุณวรรณา” ป้าวรรณาเดินจากไป

    ⚡ จบค้าง: คืนนั้นกรณ์นั่งข้างส้มโอบนระเบียงริมแม่น้ำ “ตอนผมสิบสองขวบ มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งพับเรือกระดาษหน้าห้อง 909 ทุกเย็น”

  18. 18

    EP18 · เรือกระดาษหน้าห้อง 909

    🔒เร็ว ๆ นี้

    กรณ์เล่าว่าเขาเคยสัญญากับเด็กคนนั้นว่าจะพาเรือไปลอยแม่น้ำ แต่วันรุ่งขึ้นเธอหายไป ส้มโอพับกระดาษเช็ดปากเป็นเรือลำเล็กส่งให้เขา “ยังติดอยู่หนึ่งลำนะคะ” · เขาหัวเราะเบา ๆ แล้วถาม “ขอจับมือได้ไหมครับ” เธอพยักหน้า มือสองข้างวางเคียงกันบนราวระเบียง

    ⚡ จบค้าง: ส้มโอกลับห้องเช่า กุญแจล็อกกล่องเหล็กใต้เตียงมีรอยงัดใหม่ แต่ยังไม่เปิด

  19. 19

    EP19 · ทนายของแม่

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ส้มโอย้อนไปที่ห้องเอกสารใต้ดิน เจอใบเสร็จค่าทนายยี่สิบปีก่อนในชื่อแม่ ทนายสมพงษ์ ที่อยู่สำนักงานต่างจังหวัด · เธอโทรไป ผู้ช่วยบอกว่าท่านเกษียณและไม่รับแขก · ส้มโอพูดชื่อเต็มของแม่ ปลายสายเงียบไปนาน

    ⚡ จบค้าง: ผู้ช่วยกลับมาที่สาย “ท่านฝากถามว่า ห้อง 909 ยังปิดอยู่ไหม” แล้ววางสายไป

  20. 20

    EP20 · ✋ นาฬิกาที่หายไป

    🔒เร็ว ๆ นี้

    แขกห้อง 2104 แจ้งนาฬิกาหาย ห้องที่ส้มโอทำความสะอาด HR เรียกเธอพร้อมเลขาฯ ป้าวรรณา “คืนของมา แล้วเซ็นใบลาออก” · ส้มโอขอเปิดบันทึกบัตรเข้าห้อง “หนูออกจากห้องบ่ายสองสิบนาที แขกล็อกตู้เซฟตอนบ่ายสาม รบกวนแขกลองเปิดเซฟนะคะ” · นาฬิกาอยู่ในเซฟ แขกขอโทษ ผู้จัดการ HR หันมองเลขาฯ

    ⚡ จบค้าง: มาดารอส้มโออยู่หน้าห้องล็อกเกอร์ ไม่มีรอยยิ้มแบบเคย “พ่อฉันกลัวอะไรเธอ”

  21. 21

    EP21 · มาดาไม่อยากแต่ง

    🔒เร็ว ๆ นี้

    มาดายอมรับว่าเธอไม่อยากแต่งกับกรณ์ พ่อติดหนี้และป้าวรรณาสัญญาจะช่วย · ส้มโอระวังตัว ไม่บอกเรื่องเอกสาร แค่ถามว่า “ถ้าความจริงทำให้พ่อคุณเดือดร้อน คุณยังอยากรู้ไหมคะ” มาดาเงียบแล้วพยักหน้า

    ⚡ จบค้าง: มาดาก่อนเดินจากไป “ฉันเคยเห็นแฟ้มเก่าในตู้เซฟพ่อ มีชื่อแม่เธออยู่หน้าแรก”

  22. 22

    EP22 · ✋ ดินเนอร์ประกาศหมั้น

    🔒เร็ว ๆ นี้

    พฤหัสที่สี่ ป้าวรรณายกแก้วประกาศ “กรณ์กับมาดาจะหมั้นกันเดือนหน้า” · กรณ์วางแก้ว “ผมจะไม่แต่งกับใครที่ผมไม่ได้เลือก และมาดาก็ไม่ได้เลือกผม” มาดาพยักหน้าตามช้า ๆ ต่อหน้าพ่อ · ป้าวรรณา “งั้นแกก็ไม่ต้องมีชื่อในพินัยกรรม” กรณ์ “ผมไม่เคยอยากได้ครับป้า”

    ⚡ จบค้าง: ป้าวรรณายิ้มครั้งแรกในคืนนั้น “ไม่เป็นไร ทนายฉันยื่นคำร้องขอเป็นผู้พิทักษ์ย่าแกไปเมื่อเช้าแล้ว”

  23. 23

    EP23 · ผู้พิทักษ์

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ทนายวิชัยอธิบายให้กรณ์ฟัง ถ้าป้าวรรณาได้เป็นผู้พิทักษ์ เธอจะคุมทุกอย่างในนามคุณย่า รวมถึงห้อง 909 และวันเปิดพินัยกรรม · ศาลนัดไต่สวนอีกสองสัปดาห์ เหลือเวลาอีก 34 วัน · ส้มโอนับวันบนปฏิทินห้องผ้า วงสีแดงซ้อนวงสีแดง

    ⚡ จบค้าง: ประกาศใหม่บนบอร์ดพนักงาน “ห้อง 909 ปิดปรับปรุงทั้งห้อง เริ่มรื้อสัปดาห์หน้า”

  24. 24

    EP24 · ✋ ห้องที่ห้ามรื้อ

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ช่างรับเหมามาวัดห้อง 909 ส้มโอยื่นแฟ้มให้หัวหน้าช่าง “ผนังไม้สักแกะลายชั้นนี้อยู่ในรายการอนุรักษ์ของโรงแรมค่ะ รื้อต้องมีมติบอร์ด” หัวหน้าช่างโทรถาม งานถูกเลื่อน · กรณ์ยิ้มให้เธอจากปลายทางเดิน · แต่ชั่วโมงต่อมา เลขาฯ ป้าวรรณาเรียกเธอขึ้นห้อง HR

    ⚡ จบค้าง: จดหมายบนโต๊ะ “เลิกจ้างทันที ฐานใช้ตำแหน่งแสวงประโยชน์ส่วนตัวกับแขกของโรงแรม” ลงชื่อ วรรณา

  25. 25

    EP25 · ถอดเครื่องแบบ

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ส้มโอพับเครื่องแบบเทาคอปกขาวทีละมุมเหมือนพับผ้าปูเตียง วางคืนบนโต๊ะ HR · เปิดล็อกเกอร์ 117 เป็นครั้งสุดท้าย ไฟนีออนกะพริบเหมือนทุกวัน น้องเปิ้ลวิ่งตามมาร้องไห้ “พี่ไม่ผิดนะ” ส้มโอกอดเธอ “พี่รู้” · กรณ์โทรมาสามสาย เธอไม่รับ

    ⚡ จบค้าง: ห้องเช่า ประตูแง้มอยู่ ใต้เตียงว่างเปล่า กล่องเหล็กหายไป เหลือแค่รอยฝุ่นเป็นสี่เหลี่ยม

  26. 26

    EP26 · รอยฝุ่นสี่เหลี่ยม

    🔒เร็ว ๆ นี้

    สถานีตำรวจ ร้อยเวรจดบันทึกเฉย ๆ “ในกล่องมีอะไรครับ” “ใบหุ้นโรงแรมค่ะ” เขาเงยหน้ามองเครื่องแต่งตัวเธอแล้วเขียนว่า “เอกสารส่วนตัว” · กรณ์มาหาที่ห้องเช่า ยื่นจะจ่ายค่าห้องให้ ส้มโอปฏิเสธ “หนูยังมีรูปแม่” เธอหยิบรูปขอบไหม้จากใต้หมอน สิ่งเดียวที่โจรไม่เอาไป

    ⚡ จบค้าง: คืนนั้นมือถือกรณ์มีรูปจากเบอร์ไม่รู้จัก ส้มโอถือเช็คหนึ่งล้านของคุณประเสริฐ ข้อความ “แฟนปลอมของแกรับเงินฉันไปแล้ว”

  27. 27

    EP27 · ✋ ห้าหมื่นที่ไม่เคยแตะ

    🔒เร็ว ๆ นี้

    กรณ์ถาม “คุณรับเช็คนั่นหรือเปล่า” ส้มโอบอกว่าแค่ถ่ายรูปลายเซ็นแล้วคืน กรณ์ “ทุกอย่างที่คุณพูด คุณไม่มีหลักฐานเลยสักอย่าง” · ส้มโอเงียบ เปิดลิ้นชัก วางซองห้าหมื่นสี่ซองที่ยังมีสายรัดธนาคารครบลงบนโต๊ะ “ค่าดินเนอร์ทุกครั้งที่คุณให้ หนูไม่ได้แตะสักบาท หนูไม่ได้มาเพื่อเงินค่ะ” · กรณ์มองซองนิ่ง

    ⚡ จบค้าง: กรณ์ไม่หยิบซองคืน เขาเดินออกไปพร้อมคำว่า “ผมขอเวลา” ส้มโอนั่งลงข้างเตียงที่ไม่มีกล่องเหล็กแล้ว

  28. 28

    EP28 · คุณย่าถูกย้าย

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ป้าวรรณาย้ายคุณย่าไปพักฟื้นที่โรงพยาบาลเอกชนนอกเมือง อ้างเรื่องความปลอดภัย พยาบาลแพรถูกเปลี่ยนตัว · ส้มโอไปถึงเคาน์เตอร์ ชื่อเธออยู่ในรายชื่อห้ามเยี่ยม · เหลือ 28 วัน

    ⚡ จบค้าง: มาดามาเคาะประตูห้องเช่าตอนสี่ทุ่ม “พ่อฉันขนกล่องเหล็กใบหนึ่งเข้าบ้านเมื่อคืน”

  29. 29

    EP29 · ✋ เอกสารยอมความ

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ส้มโอได้งานแม่บ้านเกสต์เฮาส์เล็ก ๆ ริมคลอง เลขาฯ ป้าวรรณาตามมาถึงที่ ยื่นเงินชดเชยกับเอกสารให้เซ็นว่าจะไม่พูดถึงโรงแรมอีก · ส้มโออ่านทุกบรรทัด “ข้อ 4 เขียนว่าหนูยอมรับว่าไม่ได้ขโมยนาฬิกา แปลว่าโรงแรมรู้ว่ามีคนพยายามใส่ร้ายหนู ขอสำเนาไว้หนึ่งชุดนะคะ” · เลขาฯ ดึงกระดาษคืนไม่ทัน ส้มโอถ่ายรูปไว้แล้ว

    ⚡ จบค้าง: น้องเปิ้ลส่งข้อความ “พี่ ช่างเข้าห้อง 909 แล้ว ป้าวรรณาอยู่ข้างใน”

  30. 30

    EP30 · กล่องสังกะสีหลังผนัง

    🔒เร็ว ๆ นี้

    น้องเปิ้ลแอบถ่ายจากรถเข็นอาหาร ช่างงัดแผ่นไม้สักหลังหัวเตียงห้อง 909 พบกล่องสังกะสีเก่าใบหนึ่ง ยื่นให้ป้าวรรณา · คืนนั้นห้องทำงานป้าวรรณา เตาผิงประดับที่ไม่เคยใช้มีไฟลุกครั้งแรก · ส้มโอดูคลิปซ้ำแล้วซ้ำอีกในห้องเช่า

    ⚡ จบค้าง: เช้า น้องเปิ้ลส่งรูปเศษกระดาษไหม้ในเตาผิง ขอบที่เหลือมีตัว ร หางเอียงขวาตัวเดียว

  31. 31

    EP31 · ✋ ป้าเผาอะไร

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ส้มโอทรุดนั่งพื้นห้องเช่า เหลือ 25 วัน ไม่มีใบหุ้น ไม่มีสัญญา ไม่มีห้อง · กรณ์เห็นรูปจากน้องเปิ้ล เขาบุกห้องทำงานป้าวรรณา วางรูปเศษกระดาษลงโต๊ะ “ป้าเผาอะไรในเตาผิงครับ” ป้าวรรณา “ฝุ่น” กรณ์ “ผมจำลายมือคุณรัตนาวดีได้ ผมเคยเห็นมันบนเรือกระดาษ” · เป็นครั้งแรกที่ป้าวรรณาตอบไม่ทัน

    ⚡ จบค้าง: กรณ์เปิดลิ้นชักห้องคุณย่า เจอกระดาษโน้ตลายมือย่าฉีกครึ่ง “ของจริงไม่ได้อยู่ในห้อง อยู่ใน...”

  32. 32

    EP32 · ทนายที่รอยี่สิบปี

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ส้มโอนั่งรถทัวร์ไปต่างจังหวัด บ้านไม้ของทนายสมพงษ์ ชายชรานั่งรถเข็นมองหน้าเธอนาน “หน้าเหมือนแม่” · เขาเล่าว่ายี่สิบปีก่อนเขาร่างสัญญาผู้ถือหุ้นที่ระบุว่าการโอนหุ้นของรัตนาวดีต้องมีลายเซ็นคุณบุษบาร่วมด้วย ทำไว้สองฉบับ · ฉบับของเขาหายในน้ำท่วมสำนักงาน

    ⚡ จบค้าง: ทนายสมพงษ์ “อีกฉบับ คุณบุษบาเก็บไว้ในที่ที่ไม่มีใครในบ้านนั้นกล้าแตะ”

  33. 33

    EP33 · ✋ ช่างภาพเร่ร่อน

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ห้องประชุมบอร์ด ป้าวรรณาหัวเราะใส่กรณ์ที่คัดค้านคำร้องผู้พิทักษ์ “ช่างภาพเร่ร่อนจะมาดูแลแม่ฉันเหรอ” · กรณ์วางสมุดบันทึกพยาบาลแพรบนโต๊ะ “สามสัปดาห์ที่ผ่านมาผมเยี่ยมย่าทุกวัน ป้ามาครั้งเดียว วันที่หมอเซ็นใบรับรองความจำ” กรรมการบอร์ดสองคนมองหน้ากัน

    ⚡ จบค้าง: ทนายของป้าวรรณาวางเอกสารใหม่ลงโต๊ะ สัญญาจ้างแฟนปลอมที่กรณ์เขียนมือให้ส้มโอ “หลานชายจ้างแม่บ้านมาหลอกคุณย่าผู้ป่วย”

  34. 34

    EP34 · ส่วนที่เป็นของปลอม

    🔒เร็ว ๆ นี้

    สัญญาแฟนปลอมถูกส่งต่อให้บอร์ดทุกคน คำร้องคัดค้านของกรณ์ไร้น้ำหนัก ส้มโอกลายเป็น “แม่บ้านต้มตุ๋น” ในสายตาผู้ถือหุ้น · ทั้งคู่ทะเลาะกันที่ท่าเรือหน้าโรงแรม ส้มโอ “หนูทำให้คุณเสียทุกอย่าง” กรณ์ “ผมไม่เคยมีอะไรให้เสีย นอกจากคุณ”

    ⚡ จบค้าง: กรณ์พูดเสียงเบา “ส่วนที่เป็นของปลอมในเรื่องนี้ มีแค่กระดาษแผ่นนั้น” ส้มโอหันหลังเดินไปทั้งที่น้ำตาไหล

  35. 35

    EP35 · คนที่เงียบมายี่สิบปี

    🔒เร็ว ๆ นี้

    วัดใกล้บ้านเก่า ส้มโอนั่งหน้าที่บรรจุอัฐิแม่ “หนูจะหยุดแล้วนะแม่” · เสียงฝีเท้า น้องเปิ้ลพาพี่นวลมา หัวหน้าแม่บ้านที่เคยตะคอกทุกเช้านั่งลงข้าง ๆ “ยี่สิบปีก่อนพี่เป็นแม่บ้านใหม่ คืนก่อนแม่เธอออกจากโรงแรม พี่เห็นคุณวรรณากับคุณประเสริฐเข้าห้อง 909 ตอนแม่เธอไม่อยู่”

    ⚡ จบค้าง: พี่นวลมือสั่น “พี่เงียบมายี่สิบปี เพราะพี่มีลูกต้องเลี้ยง วันนี้ลูกพี่เรียนจบแล้ว”

  36. 36

    EP36 · ✋ พี่นวลไม่เงียบอีกแล้ว

    🔒เร็ว ๆ นี้

    เลขาฯ ป้าวรรณามาที่ห้องพักพนักงาน เตือนพี่นวลว่าอีกสองปีจะได้บำเหน็จ อย่าทำอะไรโง่ ๆ · พี่นวลถอดวิทยุวางบนโต๊ะ “ยี่สิบปีก่อนฉันเงียบเพราะกลัว วันนี้ฉันจะไปให้การ บำเหน็จฉันไม่ได้มีราคาเท่าลายเซ็นคนตาย” · เลขาฯ เดินออกไปโดยไม่ปิดประตู

    ⚡ จบค้าง: มือถือส้มโอสั่น มาดา “พ่อจะขนกล่องเหล็กไปทิ้งพรุ่งนี้เช้า ตีห้า”

  37. 37

    EP37 · ✋ มาดาเลือกข้าง

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ตีห้า หน้าบ้านคุณประเสริฐ มาดาลากกล่องเหล็กออกมาเองถึงประตูรั้ว ส่งให้ส้มโอ “ฉันไม่อยากมีพ่อที่เป็นพยานปลอม” · คุณประเสริฐตามมาถึงประตู มาดายืนขวาง “พ่อจะเอาคืนจากลูกเหรอคะ” เขาหยุด มือลดลง · ในกล่อง ใบหุ้นต้นฉบับยังครบ

    ⚡ จบค้าง: ใต้ใบหุ้นมีซองจดหมายที่ส้มโอไม่เคยเห็น ลายมือถนัดซ้ายของแม่ “ถ้าลูกได้อ่าน แม่ซ่อนของจริงไว้กับคนที่ไม่เคยลืมหน้าเรา”

  38. 38

    EP38 · คนที่ไม่เคยลืมหน้า

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ส้มโอรู้ทันทีว่าคือคุณย่า แต่เธอเข้าโรงพยาบาลไม่ได้ · กรณ์เข้าไปในฐานะหลาน เปิดรูปส้มโอในมือถือให้ย่าดู คุณย่ายิ้ม “รัตนา” แล้วพูดช้า ๆ ชัดถ้อยคำ “บอกรัตนา ของอยู่ในเรือ” · กรณ์นึกถึงเรือกระดาษ แต่ย่าส่ายหน้า ชี้ไปทางทิศโรงแรม

    ⚡ จบค้าง: กรณ์ยืนนิ่งกลางล็อบบี้ หน้าตู้กระจกโบราณ เรือสำเภาจำลองไม้สักที่ตั้งอยู่ตรงนั้นตั้งแต่วันเปิดโรงแรม

  39. 39

    EP39 · เรือสำเภาในล็อบบี้

    🔒เร็ว ๆ นี้

    กรณ์ส่งรูปเรือสำเภาให้ส้มโอ ป้ายทองเหลืองที่ฐานเขียนว่า “รัตนา 909” · ทั้งคู่วางแผนจะเปิดดูคืนนี้ · แต่บ่ายนั้นป้าวรรณาประกาศปรับโฉมล็อบบี้ ของตกแต่งเก่าทั้งหมดจะถูกประมูลการกุศลในห้าวัน

    ⚡ จบค้าง: แคตตาล็อกการประมูล หน้าแรกคือเรือสำเภา ราคาเปิดสามล้าน

  40. 40

    EP40 · ✋ ห้ามเข้าเขตโรงแรม

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ศาลตั้งป้าวรรณาเป็นผู้พิทักษ์ชั่วคราว กรณ์ถูกตัดสิทธิ์เข้าห้องคุณย่า ส้มโอถูกยามห้ามผ่านประตูพนักงาน · ลุงยามที่เคยกินข้าวกล่องกับเธอทุกคืนก้มหน้า “ขอโทษนะหนู” ส้มโอยิ้ม “ลุงทำตามหน้าที่ค่ะ แต่ลุงจำได้ไหม คืนที่ลุงเป็นลมในห้องยาม ใครเป็นคนเจอ” ยามเงยหน้า แล้วแอบยื่นตารางเวรยามสัปดาห์หน้าให้

    ⚡ จบค้าง: รายชื่อผู้ลงทะเบียนประมูลล่วงหน้า ชื่อแรกคือ “คุณประเสริฐ”

  41. 41

    EP41 · ทีมแม่บ้าน

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ห้องเช่าของส้มโอแน่นไปด้วยคน น้องเปิ้ล พี่นวล ป้าห้องซักรีด ลุงยาม แผนผังโรงแรมวาดบนกระดาษห่อผ้า ทุกคนรู้ว่าทางเดินไหน ประตูไหน เวลาไหน · ส้มโอแบ่งหน้าที่ “ห้ามมีใครเปิดฐานเรือก่อนการประมูล เราเฝ้ามันทุกกะ” · กรณ์ประกาศขายกล้องฟิล์มทั้งสามตัวกับภาพถ่ายทั้งหมดของเขา

    ⚡ จบค้าง: กรณ์โทรมา “ผมขายทุกอย่างแล้ว ได้พอแค่ราคาเปิด”

  42. 42

    EP42 · ✋ คืนประมูล

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ห้องบอลรูม คุณประเสริฐยกป้ายไล่ราคาทุกครั้งที่กรณ์ยก สี่ล้าน ห้าล้าน · มาดาเดินเข้ามานั่งข้างกรณ์ ยกป้ายของเธอเอง “หกล้านค่ะ” แล้วหันไปบอกพ่อ “เงินเก็บของหนูเอง ไม่ใช่ของพ่อ” · คุณประเสริฐวางป้ายลง ค้อนเคาะ

    ⚡ จบค้าง: ห้องเก็บของหลังบอลรูม กรณ์ส่องไฟฉายเข้าท้องเรือ ว่างเปล่า ป้าวรรณายืนยิ้มที่ประตู

  43. 43

    EP43 · รูกุญแจที่ฐานเรือ

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ป้าวรรณาเดินจากไป “ขอให้สนุกกับของเล่นราคาหกล้านนะ” · ส้มโอที่แอบเข้ามาในชุดแม่บ้านยืมของน้องเปิ้ลคุกเข่าลง ลูบฐานไม้สักใต้ป้าย “รัตนา 909” เจอรูกุญแจเล็กเท่าเม็ดถั่ว · เธอหยิบกุญแจทองเหลืองดอกที่คุณย่าให้ออกจากสร้อยคอ

    ⚡ จบค้าง: เสียงกริ๊ก ลิ้นชักลับที่ฐานเรือเลื่อนออกมา ซองหนังสีน้ำตาลวางอยู่ข้างใน

  44. 44

    EP44 · ของจริง

    🔒เร็ว ๆ นี้

    สัญญาผู้ถือหุ้นฉบับจริง ลายเซ็นคุณบุษบาและรัตนาวดี ระบุชัดว่าการโอนหุ้นต้องมีลายเซ็นคุณบุษบาร่วม · ตัวอย่างลายเซ็นแม่สิบบรรทัด หาง ร เอียงขวาทุกตัว · กระดาษโน้ตลายมือคุณย่าลงวันที่ยี่สิบปีก่อน “วรรณาทำ แม่ขอโทษรัตนา”

    ⚡ จบค้าง: เช้าวันรุ่งขึ้น ทนายของป้าวรรณาแถลงต่อบอร์ด “เอกสารที่หาเจอในเรือของเล่น ใครก็ปลอมได้ เราขอให้ตรวจพิสูจน์”

  45. 45

    EP45 · ✋ หาง ร เอียงขวา

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ผู้เชี่ยวชาญตรวจพิสูจน์เอกสารฉายภาพบนจอห้องประชุมบอร์ด ลายเซ็นในสัญญาฉบับจริงเขียนด้วยมือซ้าย แรงกดซ้ายหนัก หาง ร เอียงขวา · ลายเซ็นในหนังสือโอนหุ้นถูกลากตามแบบด้วยมือขวา มีรอยหยุดปากกาสามจุด · ส้มโอพูดเบา ๆ “แม่ถนัดซ้ายมาทั้งชีวิตค่ะ ไม่เคยมีใครถามแม่”

    ⚡ จบค้าง: คุณประเสริฐโทรหากรณ์ “ผมจะให้การ ถ้าผมได้รับการกันเป็นพยาน”

  46. 46

    EP46 · พยานกลับใจ

    🔒เร็ว ๆ นี้

    คุณประเสริฐให้การต่อทนายวิชัย มาดานั่งข้างพ่อ เขาลงชื่อพยานโดยที่รัตนาวดีไม่ได้อยู่ในห้อง ป้าวรรณาตอบแทนด้วยหุ้นสามเปอร์เซ็นต์และปลดหนี้ให้ · เขาหันมาขอโทษส้มโอตรง ๆ “ผมเห็นแม่หนูร้องไห้หน้าลิฟต์ และผมเลือกเดินผ่าน”

    ⚡ จบค้าง: จดหมายจากทนายผู้พิทักษ์ “เลื่อนวันเปิดพินัยกรรมเร็วขึ้นเจ็ดวัน ด้วยอำนาจผู้พิทักษ์ชั่วคราว”

  47. 47

    EP47 · นาฬิกาเดินเร็วขึ้น

    🔒เร็ว ๆ นี้

    เหลือ 6 วัน กรณ์ยื่นคำร้องเพิกถอนผู้พิทักษ์ชั่วคราว แนบบันทึกพยาบาลแพรและคำให้การพี่นวล · หมอประจำตัวคุณย่าให้ความเห็นใหม่ว่าท่านมีช่วงเวลาที่จำได้ชัด และขอให้ศาลฟังท่านด้วยตัวเอง · ส้มโอนั่งพับเรือกระดาษรอผลอยู่หน้าศาล

    ⚡ จบค้าง: หมอเดินออกมา “คุณย่าอยากพบคุณส้มโอ ก่อนท่านจะเข้าห้องไต่สวน”

  48. 48

    EP48 · ✋ ย่ากลับบ้าน

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ในห้องไต่สวน คุณย่าตาใสเรียกชื่อเต็มส้มโอถูกต้องเป็นครั้งแรก ศาลเพิกถอนผู้พิทักษ์ชั่วคราวของป้าวรรณา · คุณย่ากลับโรงแรม พนักงานกะเช้ายืนเรียงต้อนรับที่ประตูล็อบบี้อย่างเงียบ ๆ เหมือนต้อนรับเจ้าของบ้าน ป้าวรรณาต้องหลีกทางให้รถเข็นผ่าน · ส้มโอเข็นรถเข็นเอง

    ⚡ จบค้าง: ในห้องสวีท คุณย่าจับมือส้มโอ “วันเปิดพินัยกรรม ย่าจะพูดเอง”

  49. 49

    EP49 · สิ่งที่ย่ารู้

    🔒เร็ว ๆ นี้

    คุณย่าสารภาพ ท่านรู้ตั้งแต่วันแรกว่าลายเซ็นปลอม แต่เลือกปกป้องวรรณาลูกแท้ ๆ ท่านล็อกห้อง 909 ไว้เป็นคำขอโทษ และตั้งวันเปิดพินัยกรรมตรงวันครบยี่สิบปีเพื่อบังคับตัวเองให้พูดก่อนสาย · ส้มโอถาม “ทำไมไม่ช่วยแม่หนูตอนนั้น” เสียงสั่นครั้งแรก

    ⚡ จบค้าง: คุณย่าร้องไห้ “เพราะย่าขี้ขลาด ย่าจะไม่ขี้ขลาดอีกแล้ว”

  50. 50

    EP50 · ดินเนอร์สุดท้าย

    🔒เร็ว ๆ นี้

    พฤหัสสุดท้าย ส้มโอมาในชุดของตัวเอง ไม่มีใครจ้าง ป้าวรรณานั่งหัวโต๊ะเหมือนเดิมแต่ไม่แตะอาหาร · บนระเบียงหลังดินเนอร์ กรณ์ถาม “ขอแตะได้ไหมครับ” ส้มโอจับมือเขาก่อน “ไม่ต้องถามแล้วค่ะ คืนนี้” · เรือกระดาษลำเดิมยังอยู่ในกระเป๋าเสื้อเขา

    ⚡ จบค้าง: น้องเปิ้ลวิ่งขึ้นมา “พี่ ฝ่ายบัญชีบอกคุณวรรณาสั่งโอนเงินโรงแรมออกคืนนี้”

  51. 51

    EP51 · ✋ เงินที่ถูกโยก

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ห้องบัญชีตีหนึ่ง เจ้าหน้าที่บัญชีที่ส้มโอเคยช่วยเก็บของตกให้ยื่นใบคำสั่งโอนเงินสามสิบล้านเข้าบริษัทส่วนตัวของป้าวรรณา · กรณ์ปลุกกรรมการบอร์ดสามคนประชุมทางโทรศัพท์ มีมติระงับการเบิกจ่ายทุกรายการ · ส้มโอพูดกับเจ้าหน้าที่บัญชี “ขอบคุณที่ไม่เซ็นนะคะ”

    ⚡ จบค้าง: ข้อความจากป้าวรรณาถึงส้มโอ “ห้อง 909 เดี๋ยวนี้ มาคนเดียว”

  52. 52

    EP52 · ห้อง 909

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ห้อง 909 ผนังไม้สักที่ถูกงัดยังไม่ซ่อม ป้าวรรณายืนริมหน้าต่าง “ฉันเป็นลูกแท้ แต่แม่รักรัตนามากกว่าฉันทุกวัน” · ส้มโอ “แม่ฉันไม่เคยแย่งอะไรจากคุณ แม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณเกลียดแม่” · ส้มโอเปิดประตูทิ้งไว้ตลอดบทสนทนา กรณ์ยืนรออยู่ข้างนอกตามที่ตกลงกัน

    ⚡ จบค้าง: ป้าวรรณาเดินผ่านเธอไปที่ประตู “พรุ่งนี้ ใครจะเชื่อแม่บ้าน”

  53. 53

    EP53 · ลายเซ็นของทั้งโรงแรม

    🔒เร็ว ๆ นี้

    พนักงานทยอยมาลงชื่อในคำให้การที่ห้องผ้า พี่นวล น้องเปิ้ล ลุงยาม เจ้าหน้าที่บัญชี · กรณ์ไม่ได้เอาคืนกล้อง แต่ยืมกล้องเพื่อนมาถ่ายภาพชุดสุดท้าย มือของพนักงานทุกคน แขวนเรียงในทางเดินพนักงาน · มาดาประกาศยกเลิกการหมั้นที่ไม่เคยเกิดอย่างสุภาพกับผู้ถือหุ้นทุกคน

    ⚡ จบค้าง: เช้าวันเปิดพินัยกรรม ส้มโอเปิดล็อกเกอร์ที่บ้าน หยิบเครื่องแบบเทาคอปกขาวที่พี่นวลแอบเก็บไว้ให้

  54. 54

    EP54 · ✋ วันเปิดพินัยกรรม

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ห้องอาหารชั้น 29 ทนายวิชัยเปิดพินัยกรรม ส้มโอเดินเข้ามาในเครื่องแบบแม่บ้าน “หนูมาในชุดที่แม่หนูใส่ตอนเริ่มทำงานโรงแรมนี้ค่ะ ก่อนแม่จะสร้างมันขึ้นมา” · สัญญาฉบับจริง ผลตรวจลายมือ คำให้การคุณประเสริฐและพี่นวลถูกวางเรียง คุณย่าพูดเอง “รัตนาไม่เคยเซ็น วรรณาทำ แม่รู้ แม่ผิด” · หนังสือโอนหุ้นเป็นโมฆะ ทนายส่งเรื่องให้ตำรวจ ป้าวรรณาถอดแหวนหยกวางบนโต๊ะแล้วเดินออกไปเอง

    ⚡ จบค้าง: ทนายวิชัยอ่านบรรทัดสุดท้าย “หุ้น 51 เปอร์เซ็นต์ของคุณรัตนาวดี ตกเป็นของทายาทโดยชอบธรรม นางสาวส้มโอ และห้อง 909 ยกให้ผู้ที่ถือกุญแจ”

  55. 55

    EP55 · เจ้าของที่ยังพับผ้า

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ประชุมบอร์ดครั้งแรก ส้มโอนั่งหัวโต๊ะในเครื่องแบบเทา คำสั่งแรกคือรับแม่บ้านสิบสองคนที่ป้าวรรณาเคยไล่ออกกลับมาทำงาน และขึ้นค่าแรงพนักงานบริการทุกคน · รูปวาดคุณรัตนาวดีได้ป้ายใหม่ เขียนประวัติเต็มว่าเริ่มจากแม่บ้านคนหนึ่ง · พี่นวลร้องไห้ตอนอ่านป้าย

    ⚡ จบค้าง: กรณ์แบกกระเป๋ากล้องยืนที่ประตูห้องสวีท “สัญญาเราหมดแล้วนะ วันนี้วันที่หกสิบ”

  56. 56

    EP56 · สัญญาหมดอายุ

    🔒เร็ว ๆ นี้

    ส้มโอยื่นซองห้าหมื่นทุกซองที่ยังมีสายรัดธนาคารคืน “หนูทำงานไม่ครบค่ะ ดินเนอร์สุดท้ายหนูไม่ได้ไปเป็นแฟนปลอม” · กรณ์หัวเราะทุ้ม วางซองลงบนรถเข็นผ้าเหมือนวันแรก “งั้นผมขอจ้างใหม่ ตำแหน่งเดิม ไม่มีกำหนดเวลา” ส้มโอส่ายหน้า · “ไม่รับจ้างค่ะ”

    ⚡ จบค้าง: กรณ์ยืดตัวตรง “งั้นผมขอสมัครเป็นแฟนจริงได้ไหมครับ” ส้มโอยิ้ม แล้วชี้ไปที่เตียงยับ

  57. 57

    EP57 · ✋ ห้องพักพนักงานว่างค่ะ

    🔒เร็ว ๆ นี้

    บททดสอบแรก กรณ์ต้องปูเตียงให้ผ่านมาตรฐาน มุมสี่สิบห้าองศา เขาพับผิดสามรอบ พี่นวลยืนจับเวลา · ป้าวรรณากลับมาเก็บของครั้งสุดท้าย ขอพักห้องเดิมจนทนายจัดการคดีเสร็จ ส้มโอตอบสุภาพ “ห้องพักพนักงานชั้นใต้ดินว่างค่ะ ผ้าปูเตียงหนูปูเองกับมือ” · ป้าวรรณานิ่งนาน แล้วพยักหน้า

    ⚡ จบค้าง: เตียงที่สี่ กรณ์ตบผ้าให้เรียบ พี่นวลกดนาฬิกาจับเวลา “ผ่าน”

  58. 58

    EP58 · เรือกระดาษลอยแม่น้ำ

    🔒เร็ว ๆ นี้

    เช้ามืด ส้มโอในเครื่องแบบเทาเดินตรวจห้องเองทุกชั้นเหมือนทุกวัน คุณย่าบนรถเข็นอยู่ข้างเธอ · ท่าเรือหน้าโรงแรม กรณ์ยื่นเรือกระดาษลำเดิม “ผมสัญญาไว้ตอนสิบสองขวบ” ส้มโอวางมันลงบนผิวน้ำสีทองใต้แสงเช้า · เขาไม่ต้องถามแล้ว เธอเป็นฝ่ายจับมือเขาก่อน

    ⚡ จบค้าง: ภาพสุดท้าย เรือกระดาษลอยผ่านหน้าโรงแรมธาราวดี ป้ายใต้รูปวาดเขียนชื่อเต็มของผู้ก่อตั้งและลูกสาวของเธอ จบ

ภาพปกและเนื้อหาสร้างด้วยเครื่องมือ AI ร่วมกับทีมงาน MIRARAMA ตัวละครและเหตุการณ์เป็นเรื่องสมมติ