Ir al contenido
MIRARAMA
หยิบมือถือผิดเครื่อง ข้อความถัดไปส่งมาจากเบอร์สามีฉัน

Novel

หยิบมือถือผิดเครื่อง ข้อความถัดไปส่งมาจากเบอร์สามีฉัน

by ตีสองสิบเจ็ด (2:17 AM)

40/42 chapters out · more soon

แม่ค้าออนไลน์หยิบมือถือผิดเครื่องในร้านกาแฟ เครื่องนั้นได้รับข้อความนัดหมายจากเบอร์ของสามีเธอ ก่อนเที่ยงคืนเธอต้องรู้ว่าเจ้าของเครื่องคือใคร และสามีกำลังวางแผนอะไร

This novel is available in Thai only for now.

Start with chapter 1

Contents · 40 chapters

  1. 1Chapter 1 · แจ้งเตือนจากเบอร์ที่รักที่รัก คืนนี้เมียผมหลับก่อนสี่ทุ่มแน่ ผมใส่ยาในชาให้แล้วFree
  2. 2Chapter 2 · รายได้เท่าเงินทอนแก้วชายังเย็นอยู่ในมือ และสามีฉันยังยืนรอให้ฉันดื่มจนหมดFree
  3. 3Chapter 3 · นายหน้าไม่มีใบอนุญาตเขาหัวเราะใส่รายได้ของฉัน จนฉันถามเลขใบอนุญาตของเขาFree
  4. Chapter 4 · รหัสคือวันเกิดเด็กเครื่องของคนแปลกหน้าไม่ได้ล็อกด้วยรหัสของเธอ แต่ล็อกด้วยวันเกิดของเด็กคนหนึ่ง
  5. Chapter 5 · สายถึงเบอร์ตัวเองเบอร์ของฉันดังอยู่ในห้องของผู้หญิงที่ฉันไม่รู้จัก และเธอรับสายด้วยเสียงที่นุ่มเกินไป
  6. Chapter 6 · ซองสีน้ำตาลซองในกระเป๋าเขาหนักเท่าเดิมทุกกรัม แต่ข้างในไม่ใช่ของเดิมอีกแล้ว
  7. Chapter 7 · เครื่องที่สองบนโต๊ะมือถือที่ไม่ใช่ของฉันวางอยู่บนโต๊ะ และเขาเอื้อมมือไปหยิบก่อนที่ฉันจะห้ามทัน
  8. Chapter 8 · แคตตาล็อกในซองของในซองที่เขาตั้งใจเอามาอวด กลายเป็นของที่เขาไม่กล้าหยิบออกมาให้สุด
  9. Chapter 9 · สามีฉันชื่อธนาฉันชวนเสียงในสายเล่นเกมนับหนึ่งถึงสาม แล้วเราสองคนก็ตอบชื่อเดียวกัน
  10. Chapter 10 · เธอมาก่อนฉันหนึ่งปีข้อความที่ส่งมาจากเบอร์ของฉันเอง เล่าถึงงานแต่งงานที่ฉันไม่เคยรู้ว่ามี
  11. Chapter 11 · ลายมือบนใบยินยอมกระดาษยับแผ่นเดียวที่รอดจากถังขยะ มีชื่อฉันเขียนอยู่ด้วยมือของคนอื่น
  12. Chapter 12 · อัดเสียงใต้ผ้าห่มคืนนี้เขาพูดความจริงครบทุกคำ ต่อหน้าเมียที่เขาคิดว่าหลับไปแล้ว
  13. Chapter 13 · สองเมียหน้าประตูเคสสีชมพูสองอันในมือผู้หญิงสองคน กับเสียงผู้ชายคนเดียวกันในสาย
  14. Chapter 14 · รองเท้าคู่ที่สองระหว่างฉันกับสามีมีแค่ประตูไม้บานเดียว และเขากำลังก้มลงจูบลูกที่ฉันไม่เคยรู้ว่ามี
  15. Chapter 15 · พี่สาวต่างแม่ชื่ออะไรคำถามเดียวของเมียอีกบ้าน ทำให้ผู้ชายที่ยิ้มเก่งที่สุดลืมยิ้มไปครึ่งวินาที
  16. Chapter 16 · รหัสผ่านถูกเปลี่ยนแอปธนาคารของฉันยังจำรหัสใครบางคนได้ แต่จำรหัสของฉันไม่ได้แล้ว
  17. Chapter 17 · ยังไม่มีความผิดฉันโทรหาตำรวจเพื่อบอกว่าสามีกำลังจะขโมยชีวิตฉัน แต่คำถามแรกที่ได้กลับมาทำให้ฉันตอบไม่ถูก
  18. Chapter 18 · สายที่ยังเปิดอยู่เขาสอนให้ฉันตอบคำถามทีละข้อ แต่คนที่ตอบหมดทุกข้อกลับเป็นเขาเอง
  19. Chapter 19 · เบอร์ที่เขาจำได้เหมือนกันเขาจำเบอร์นี้ได้ขึ้นใจ แต่เขาลืมไปว่าฉันก็จำได้เหมือนกัน
  20. Chapter 20 · แลกกันเขาไม่ต้องขึ้นบันไดมาถึงชั้นสี่ ของที่ทำให้ฉันยอมเงียบนั่งอยู่ในรถเขาแล้ว
  21. Chapter 21 · เป้พูดเอง“ทุกคนถามคำนี้เหมือนกันหมดเลย รู้ไหม”
  22. Chapter 22 · บัตรหมดอายุผู้หญิงที่ยืนหน้าตู้ใส่ผมทรงฉัน พูดชื่อฉัน และกำลังจะยกหน้าฉันขึ้นให้ธนาคารดู
  23. Chapter 23 · ระบบไม่รับประตูกระจกที่ล็อกกั้นเขาไว้ได้แค่จนถึงวินาทีที่เขาเห็นกิ๊บสีชมพูอีกอัน
  24. Chapter 24 · ลายเซ็นที่ฉันไม่ได้เซ็นห้องที่ฉันผ่อนเองทุกบาท มีคนเอาไปวางค้ำเงินแล้วรอบหนึ่ง ด้วยลายมือที่เหมือนฉันจนฉันเองยังแยกไม่ออก
  25. Chapter 25 · ให้เขาไปเถอะเสียงเด็กสี่ขวบดังจากลำโพงเครื่องเดียวในล็อบบี้ที่ล็อกอยู่ และไม่มีใครในห้องนั้นกล้าตอบคำถามของเธอ
  26. Chapter 26 · เครื่องที่สองในช่องเก็บของรถของเขาไม่ได้ล็อก และในช่องเก็บของมีโทรศัพท์อีกเครื่องที่ไม่มีใครเคยรู้ว่าเขามี
  27. Chapter 27 · บวกหนึ่งบนตั๋วของสามีฉันมีที่นั่งหนึ่งที่ไม่มีชื่อ เขียนไว้แค่ +1 เหมือนของแถม
  28. Chapter 28 · ข้อความบนกระจกส่งข้อความไปไม่ได้ เพราะเครื่องที่จะรับมันอยู่ในมือผู้ชายที่ข้อความนั้นพูดถึง
  29. Chapter 29 · ลายเซ็นของตัวเองผู้ชายคนนั้นนับแถบเหลืองครบทุกแถบ แต่ไม่เคยอ่านสิ่งที่เขียนอยู่ข้างใต้
  30. Chapter 30 · ปล่อยให้ผ่านคำถามข้อเดียวที่เขาไม่ได้ซ้อมมา มีคำตอบแปะอยู่บนกระจกนอกประตู
  31. Chapter 31 · กระติกชาเขาเตรียมชาไว้แก้ง่วงตลอดทาง แต่ลืมไปว่าคืนนี้เคยชงให้ใครอีกแก้ว
  32. Chapter 32 · ชาที่คุณชงเองเขาดื่มเพื่อให้ตาสว่าง แต่คืนนี้มีคนรู้สูตรชาของเขามากกว่าหนึ่งคน
  33. Chapter 33 · ผมรักคุณจริงๆเหลือเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที เขาเลือกพูดคำที่ผู้หญิงสองคนเคยรอฟังมาทั้งชีวิต
  34. Chapter 34 · เงินเข้าบัญชีใครเงินเข้าแล้วหนึ่งก้อน แต่ไม่มีใครในล็อบบี้ยอมพูดว่ามันเข้าบัญชีใคร
  35. Chapter 35 · แก้มทำแทนทั้งหมดธนาเลือกได้หนึ่งชื่อสำหรับรับความผิดทั้งหมด และเขาพูดมันออกมาตอนที่ตายังปิดอยู่
  36. Chapter 36 · ลายเซ็นปีที่แล้วเงินก้อนคืนนี้ถูกดึงกลับไปแล้ว แต่ยังมีลายเซ็นอีกแผ่นจากปีที่แล้วที่รอให้ใครสักคนยอมรับว่าเป็นของตัวเอง
  37. Chapter 37 · ผู้หญิงที่ถูกหลอกแก้มยื่นข้อมือให้แล้ว เหลือลายเซ็นอีกบรรทัดเดียว และคนที่ยื่นปากกามาให้คราวนี้ไม่ใช่ธนา
  38. Chapter 38 · พ่อที่ไม่โกหกเขาขอพูดกับลูกแค่ประโยคเดียว แต่คืนนี้ไม่มีใครยอมให้เขาโกหกต่อหน้าเด็กอีกแล้ว
  39. Chapter 39 · ห้องที่มีราวเสื้อห้องของแก้มเหลือเวลาหกชั่วโมง ห้องของจอยมีโซฟาตัวเดียว และมีคำถามหนึ่งที่ค้างมาตั้งแต่ในล็อบบี้
  40. Chapter 41 · ความจริงสำหรับเด็กเด็กหกขวบถามคำถามเดียว แม่ของเขามีเวลาตอบไม่กี่นาที และห้ามโกหกแม้แต่คำเดียว

by ตีสองสิบเจ็ด (2:17 AM) · Fiction